Over Hoop

OVER HOOP is het levenswerk van Cees Zwart. Dat verhaal heeft hij mij verteld en ik heb het omgevormd tot een boek. Het boek is een schatkamer vol ‘bij elkaar geleefde’ inzichten over het leven en samenleven die in een verhalend en navolgbaar verband zijn geplaatst.

Deel 1 van OVER HOOP, Levensverhaal, begint met een beschrijving van Zwarts eigen leven om een beeld te geven van hoe hij tot zijn verhaal is gekomen. Welke lessen trekt hij daaruit? Die exercitie biedt handvatten voor iedereen die met zingeven en ‘zinleven’ bezig wil gaan.

Deel 2: Samenlevensverhaal vertelt Cees Zwarts gepassioneerde versie van het verhaal dat de weg kan wijzen naar een betere wereld in deze turbulente, onzekere en lastig te duiden tijd. Zwart duidt de ontwikkelingen in de huidige tijd door ze in een ruimer kader te plaatsen, onder andere in dat van de voorgeschiedenis en de toekomst. De turbulentie kan hij niet wegnemen. Wel weet hij raad hoe ermee om te gaan. In OVER HOOP draait het om de vraag hoe we de verandering van tijdperk kunnen beïnvloeden ‘richting beter’. In essentie is het antwoord eenvoudig: via ons bewustzijn. Dat is de cruciale factor in het leven. Vertaald naar het samenleven, kan het bewustzijn een nieuw tijdperk verbeelden en mogelijk helpen maken. Dat nieuwe tijdperk noemt Zwart de noöcratie. Dat woord staat voor een gezindheid, een mindset voor het betere samenleven; een mindset die ons kan ‘inleiden’ in een ander verhaal. Dit boek wil een inspiratiebron vormen voor ieder die behoefte heeft aan een verdiepend ander verhaal voor haar of zijn leven en samenleven. Het schermpje onder aan deze pagina laat de Synopsis van OVER HOOP zien:

Dit is wat Prof. Dr. Kim Putters, Directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau over OVER HOOP heeft gezegd:

In de zich ontwikkelende netwerksamenleving moeten we ons opnieuw tot elkaar verhouden, door onszelf te begrijpen. Dit boek biedt daarbij de noodzakelijke zelfreflectie en een nieuw hoopvol perspectief op samenleven. Een mooi en belangrijk boek!

Voordat een aantal portretten volgen die geschetst zijn over Over Hoop in de doopbijeenkomst op 26 mei 2018 in Voorst, eerst het gedicht l’envoi van Antjie Krog voorgedragen door Cees Zwart, omdat het wat hem betreft de kern van het boek Over Hoop – en dus van zijn verhaal voor het leven en samenleven – treffend raakt.

Uit de toespraak van Bernard Welten, oud-korpschef van Amsterdam, aan wie Cees Zwart het eerste boek heeft overhandigd:

  • Dit boek gaat verder waar A short history of nearly everything van Bill Bryson ophoudt, als de mens en mensheid herkenbaar in beeld komt.
  • We hebben onszelf de weg van de egocratie ingerommeld. Dit boek stelt voor met bewustzijn de weg van de hoop in te slaan en ons een weg te banen richting noöcratie.
  • Worden wie je in wezen bent. Daar heb je andere mensen voor nodig en dit boek.
  • Het boek is ontwapenend, kwetsbaar en dwingend. Na lezing van dit boek weet je nog steeds niet waar je uitkomt, maar het pad dat je kiest, kies je bewuster. Dat is mijn ervaring.

Uit de toespraak van Tijno Voors, oud-collega van Cees het NPI:

  • Over hoop. Hoe neem je de toekomst waar? Achteruitlopend, je herinnerend waar je geweest bent. Er gaat zoveel langs je heen dat vanuit de toekomst op je toekomt. Welke zintuigen heb je nodig om dat waar te nemen? Je moet open zijn. Je verhaal moet open zijn.
  • Dit boek is een vertelboek van iemand die zich het hele leven vragen heeft gesteld. Het is een rijk boek, een boek dat je niet in 1 keer uitleest, je moet het ‘contempleren’, kijken wat je raakt en de rest vergeten tot het weer in je bewustzijn opduikt. Ja, mooi…

Johan Visser (54) en dochter Hannah (21) die beide het boek gelezen hebben en een portret schilderen vanuit het perspectief van twee generaties:

Johan: Het boek was taai in het begin. Gaandeweg versoepelt het. Alles waar je op kauwt, wordt zachter.

Hannah over de driedeling geestesleven (inspirerend), het rechtsleven (omgangsleven) en economisch leven (bestaansleven) in het boek: ik ben opgevoed met te doen wat goed is, waar je waarden liggen, waar je energie van krijgt. Dat is ook de essentie van mijn studie Humanistiek. Maar we hebben zoveel keuzes en ik word niet één richting ingestuurd! Ik doe nu een werkzaam tussenjaar, na mijn bachelor in de Humanistiek, om een betere keuze te kunnen maken. Werken in het economisch leven en in het rechtsleven, deed me beseffen dat ik wel kan doen wat ik leuk vind en waardevol, maar ik moet ook mijn huur betalen.

Johan tegen Hannah: jij zei ‘hoop? De toekomende tijd is een luxe die ik me niet kan veroorloven’. Ik heb het zo druk met me te verhouden tot het hier en nu, met de eisen die aan mij gesteld worden om me te verhouden tot mijn plek in het geheel. Dat vond ik zo’n eyeopener over hoe jij en jouw generatie in het leven zoekende is. Die moest ik even laten binnenkomen.

Dit wordt in een kader geplaatst in de levensfasen-indeling in het boek. Jij staat op de drempel van de fase van zelfontplooiing naar zelfverwezenlijking. Ik tippel richting mijn mentale puberteit, rond de 56. De periode van onthechting en bevrijding, ik kan er zo naar uitzien! De vragen die je stelt aan de werkelijkheid zijn zo leeftijdsafhankelijk. Dat liet onze dialoog mooi zien.

Johan: Het is een cadeautje om de vraag te krijgen dit boek samen te bespreken. Het gesprek ging ook meteen over hoop. Het is een compliment aan het boek dat het gesprek een mooie kwaliteit kreeg. Ga de dialoog aan naar aanleiding van dit boek. Hoe groter de verschillen in perspectief, hoe rijker de dialoog wordt.