Mijn rode draad

Van jongs af aan voelde ik een zekere behoefte om de wereld te verbeteren. Dit met een groeiende interesse voor de bijzondere aandachtsgebieden leven en samenleven. Om daar verbetering in aan te kunnen brengen, moest ik beide gebieden eerst beter leren kennen en begrijpen. Ik ontwikkelde een brede maatschappelijke interesse die gretig uitzag naar steeds beter begrijpen. Mijn studie Bestuurs- en Organisatiewetenschappen legde een mooi fundament. Dat werd uitgebouwd via mijn dagelijkse praktijkwerk midden in het leven en samenleven. En via heel veel lezen, nadenken en rustig wachten op inzichten die zich aandienden.

Steeds meer kristalliseerde  dit alles zich uit in een aantal levensthema’s. Daar ben ik kennelijk van, tenminste: naar de inzichten van nu.

  • transformeren (met als kernvraag: hoe transformeer je?)
  • het sociale (het menselijke en tussenmenselijke)
  • verhalen maken en schrijven (boeken, maar ook ‘begeleidende schrijvens’ in transformeertrajecten in de samenleving)
  • en de nieuwste loot aan de stam: samenlevenskunst.

Mijn wereldverbeter-ambitie is volwassen geworden en tot behapbare proporties teruggebracht, hoewel ‘vooruitgebracht’ hier veel meer van toepassing is. Want wereld verbeteren is alleen maar op behapbare schaal te doen en op de schaal die bij je past; schalig wereld verbeteren dus. En op die schaal begin ik steeds meer over het hoe van wereld verbeteren te begrijpen. Je zou het ook meta-wereld-verbeteren kunnen noemen; kennis over wereld verbeteren zelf. Over de wijsheid die we in pacht hebben om iedere wat (wat te verbeteren?) mee aan te kunnen vliegen. Dat is waar mijn boeken en films over gaan. Het zijn de piketpalen van mijn zoektocht. Ze zijn te bekijken in de etalage van deze website. En het verhaal daarbij:

  • Mijn zoektocht begon pas goed toen de transformatie van het sociale domein op mijn pad kwam, vanaf ongeveer 2005, toen de eerste voorbereidingen voor de Wmo 2007 begonnen. Die transformatieoperatie herbergde een perspectief op een mooiere samenleving in zich waar ik enthousiast van werd. We staan nog steeds aan het begin van het verwerkelijken van dat perspectief, maar het komt tot leven.
  • In 2012 maakte ik de film De Mobiel die de kern van deze transformatie uit de doeken doet, maar voor veel meer transformaties dienst kan doen.
  • In 2014 ‘verboekte’ ik De Mobiel. Dat boek heet Wijsheid in Pacht en dat heeft wijsheid samengebracht  en in samenhang gebracht. Die wijsheid draait om de vraag ‘hoe transformeer je?’.
  • Weer een stap verder in mijn zoektocht had ik materiaal om dezelfde wezensvraag weer van een film te voorzien: Transformaatjes (2015).
  • De beelden uit die film rijpten verder en zo ontstond er inspiratie voor een in-praktijkboek: Transformerenderwijs (2017).

Aan het eind van het schrijfwerk van Transformerenderwijs had ik een lieve wens. Dat was dat Cees Zwart – een van mijn belangrijkste inspiratiebronnen voor de transformeerideeën – er een aanbeveling bij zou schrijven. Dat deed hij en er gebeurde nog meer in die eerste ontmoeting: we werden beide enthousiast om een lang gekoesterde wens van Cees in vervulling te laten gaan. Hij wilde zielsgraag dat er een boek geschreven zou worden over zijn levenslange denkwerk over en zijn ervaring met wat we samen al vrij snel schalig wereld verbeteren zijn gaan noemen. Daar gaat Over Hoop over. Het boek is er vanaf 26 mei 2018. En ons Samenwerk gaat verder.

Voor wie meer wil weten over mijn werk: mijn CV.

Mijn werk door de ogen van anderen.